Mijn #outofoffice met Kaya de Lange

Kaya is CEO van pensioenuitvoerder BeFrank en werd in november uitgeroepen tot Young Captain 2025. Ze won hiermee de award voor de meest veelbelovende jonge leider in het Nederlandse bedrijfsleven. Ze is een vrouw vol ambities en reislust. Voor het maken van beslissingen, groot of klein, draait ze haar hand niet om. Maar kiezen voor rust, dat is een ander verhaal. Daarom plant Kaya bewust haar momenten van ontspanning. Niet door stil te zitten, maar juist door eropuit te gaan.

"Het is misschien wel een heel saai antwoord", lacht ze. "Maar wat ik het fijnste vind, is buiten zijn. In de natuur, het liefst met water in de buurt."

Tekst: Anouk Keurentjes | Fotografie: Kaya de Lange

Kaya woont in hartje Amsterdam. Bewust, want ze houdt van de stad, van de musea, de restaurants, alles wat er te doen is. Maar om haar gedachten tot rust te brengen, kiest ze toch een andere bestemming. "Het Vondelpark is niet rustig genoeg. En in het Amsterdamse Bos vliegt er elke tien minuten een vliegtuig over. Misschien is dat wel de tegenstelling die ik opzoek: ik woon graag in de stad, maar opladen doe ik erbuiten."

Dan struint ze het liefst door de Noord-Hollandse duinen, vlak bij het dorp waar ze opgroeide. "Back to my roots", zoals ze zelf zegt. Of naar Ibiza, de vakantiebestemming waar het gezin het vaakst terugkeert. "Ibiza is een bekende bestemming onder Nederlanders en de meesten denken vooral aan de feesten. Maar ik ken Ibiza op een hele andere manier: de natuur, de fantastische baaien en heel lekker eten."

Wat deze plekken met elkaar gemeen hebben? Er is altijd water. "Op het water zijn geeft me een enorm gevoel van vrijheid, de zee lijkt wel eindeloos. En wanneer je erin springt, ben je ineens onderdeel van een heel andere wereld."

De liefde voor het water zit in de familie. "Mijn ouders zijn allebei zeilinstructeur geweest. Zeilen heb ik zelf nooit goed geleerd, dat vind ik jammer. Maar het water heeft me altijd getrokken: ik heb jarenlang op hoog niveau geroeid." Toch hoeft ze niet zelf aan het roer te staan om ervan te genieten. "Als wij op vakantie gaan, zorgen we altijd dat we een paar dagen op het water zijn. Magisch vind ik dat."

Er is nog iets wat haar naar het water trekt: het vrij zijn van alle rollen. Niemand die iets vraagt of iets van haar verwacht. Dat lijkt misschien opvallend, juist omdat de jury van de Young Captain Award Kaya prees om haar talent om mensen samen te brengen. Toch is het geen tegenstelling. Want juist door af en toe helemaal zichzelf te kunnen zijn, kan ze zich daarna weer volop geven aan de mensen om haar heen.

"Ik heb altijd gedacht dat ik heel extravert ben. Maar ik merk dat ik het ook heerlijk vind om alleen met mezelf te zijn. Even nergens onderdeel van zijn. Geen leider, niet het voorbeeld hoeven geven. Mijn vrienden zeggen weleens dat ik dan helemaal uitsta. En zo voelt het ook."

Dat uitstaan is nog niet zo makkelijk. Het is volgens haar iets dat je moet leren. "Mijn antennes staan de hele tijd aan. Een sociale antenne, de antenne op je werk, thuis. Uitzetten is geen knopje waar je op drukt. Ik ben er in mijn leven vaak voor gewaarschuwd om goed op mezelf te letten. Daarom probeer ik bewust af te schakelen, om daarna weer in dat volle leven te kunnen stappen."

Stilzitten is daarbij geen optie. "Dat kan ik namelijk niet. Mijn hoofd raakt niet leeg, sterker nog: dan ga ik alleen maar zitten denken. Ik moet er echt op uit. Letterlijk in beweging komen."

Beweging speelt haar hele leven al een belangrijke rol. Van fanatiek handballen, roeien op topniveau tot wielrennen. Presteren zat er al van jongs af aan in: "Met sporten had ik altijd wel een doel: ik vond het vroeger cool wanneer ik iedereen eruit fietste. Dat ik wakker werd en zo de Mont Ventoux op kon. Of een halve marathon binnen twee uur liep. Nu denk ik juist: haal die druk er eens af. Het hoeft niet."

Dat is misschien wel de grootste verandering in haar #outofoffice. "Op mijn cv staat volgens mij nog steeds dat ik ambitieus ben in werk én privé. Maar ik ontspan niet optimaal als ik continu met een doel bezig ben. Dus die trigger probeer ik nu juist weg te halen. 's Ochtends wakker worden, even inchecken bij mezelf en denken: waar heb ik nou eigenlijk zin in? Dat is een heel andere manier van je leven inrichten."

Het moederschap is daarin het omslagpunt. En een agenda die geen ruimte overlaat. "Ik gaf laatst een presentatie en deelde daarin een rekensom: tel de tijd die besteed aan je werk, je gezin, je vrienden en het sporten bij elkaar op en kijk hoeveel tijd je overhoudt voor jezelf. Bij mij bleef er nauwelijks iets over."

Dus kiest ze. Het wielrennen, ooit haar grote passie, laat ze grotendeels liggen. "Dan ben ik zo drie uur van huis, terwijl ik die tijd ook met de kinderen kan doorbrengen. Nu sport ik efficiënt en ben ik binnen een uur weer thuis." Doordeweeks is ze vaak tussen zes en acht bij haar gezin. Zonder telefoon en laptop. "Als ik dan thuis ben, dan wil ik er met volle aandacht zijn."

En wanneer je zoveel ballen in de lucht houdt, laat ze er dan wel eens één vallen? "Zeker, en soms is dat helemaal niet erg. Als je het maar bewust doet, en het niet de zoveelste is die per ongeluk valt." Juist die keuzes maken haar werk beter, daar is ze van overtuigd. "Ik geloof dat je alleen een bedrijf goed kunt leiden als je ook goed voor jezelf zorgt."

En hoe ziet zij, als CEO van een pensioenuitvoerder, haar eigen later voor zich? Daar hoeft ze niet lang over na te denken: "De kinderen zien opgroeien, mooie reizen maken en iets toevoegen aan onze maatschappij." Maar één ding weet ze zeker: "Ik wil meer van de wereld zien en daar ga ik niet mee wachten tot ik met pensioen ga", besluit ze lachend.